JOB ALERT: Serious game design to support citizen engagement in food sharing

The Rural Sociology Group of Wageningen University is looking for a colleague who will:

  • Conduct community-based research
  • Facilitate the co-design of serious games that support citizen engagement in food sharing
  • Contribute to the development of a library of citizen engagement strategies

The job is suitable for a Post-Doc or for someone with 5 years of experience in citizen-engagement and serious game design.

The position is for 24 months at 0.8 FTE and will be based in the Rural Sociology Group at Wageningen University.

Please note that Dutch fluency is required for this position.

This research is part of a four-year EU-funded project: CULTIVATE.

For more information and to apply click here.

Photo by Pixabay on Pexels.com

(Re)building historical commons: exploring forest commoning as a transformative practice in the Northwestern Iberian Peninsula. PhD-defence by Marta Nieto Romero

Friday December 16, 2022, during a ceremony from 13.30-15.00, Marta Nieto Romero will defend her PhD thesis ‘(Re)building historical commons. Exploring forest commoning as a transformative practice in the Northwestern Iberian Peninsula‘ in the auditorium of the Omnia building of Wageningen University and Research. See here for more information and a link to the live broadcast or recording of the ceremony. The PhD-thesis will be available at WUR Library after a successful defence. Below a Summary of the PhD-thesis.

Summary

commons is a social organizational system where all interested parties participate in the collective use and care for common resources with an emphasis on open access, fair usage and long-term sustainability. While commons have received substantial scientific attention, we know little on how commons’ systems emerge and are sustained over time; in other words, the common-ing practices. The thesis investigated how forest are commoned and become the basis for building thriving communities both in rural and urban areas. It followed a case-study approach with two cases in Galicia (Spain), and one in North region of Portugal (North-western Iberian Peninsula). Methods included interviews, participant observation and a Participatory Action Research (PAR) project where people’s meaningful experiences in forests were collected and shared with the broader community to understand the role of affects in driving participation. The thesis offer understanding on why/how humans engage in caring for their places, and why is this relevant for sustainability transformations.

Stikstofcrisis iets van boeren? Slechts een teken van wat ons allen te wachten staat

Opiniestuk

Bram Büscher en Han Wiskerke

Nederlandse boeren hebben keihard gewerkt om zich in een aantoonbaar onduurzaam landbouwsysteem overeind te houden. Dit zichzelf ondermijnend succes is nu zichtbaar aan zijn einde. Boeren moeten perspectief krijgen om naar een duurzaam systeem om te schakelen. En wetenschap en politiek moeten hieruit lessen trekken voor de nog veel grotere maatschappelijke omwenteling die ons te wachten staat. De stikstofcrisis is het spreekwoordelijke topje van de ijsberg van wat ons allen te wachten staat.

Wij zijn twee Wageningense hoogleraren die vanuit de sociale wetenschappen verschillende kanten van de mens-natuur relatie bestuderen: vanuit landbouw en voedsel (Wiskerke) en vanuit natuurbehoud, biodiversiteit en klimaat (Büscher). In beide domeinen zijn de problemen groot en is de noodzaak van een structurele transitie al lange tijd volstrekt evident. Sterker nog, deze problemen hebben dezelfde grondoorzaak en moeten dus verbonden worden zodat we niet telkens achter de feiten aan blijven hollen, als landbouwsector, maar ook als maatschappij als geheel. Gelukkig is er een rijke traditie van kennis waarop we kunnen bouwen.

In vele publicaties volgend op ‘Silent Spring’ van Rachel Carson uit 1962, ‘Grenzen aan de Groei’ van de Club van Rome uit 1972, en ‘Bouwstenen voor een Geïntegreerde Landbouw’ van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) uit 1984 wordt geconcludeerd dat de productivistische landbouw een doodlopend weg is. Één van de stellingen in Han’s proefschrift uit 1997 was dat het tegengaan van milieumaatregelen in de landbouw door landbouworganisaties als belangenbehartiging wordt gepresenteerd maar eigenlijk belangenverkwanseling genoemd zou moeten worden. Simpelweg omdat milieuproblemen worden gebagatelliseerd en de aanpak ervan als strijdig wordt gezien met de heilige economische graal: de groei van het Bruto National Product (BNP). Met als gevolg dat boeren moedwillig een systeem eigen wordt gemaakt wat onduurzaam en dus onvolhoudbaar is gebleken. En zie welke kosten er nu gemaakt moeten worden om slechts één van de symptomen van een onduurzaam landbouwsysteem – de stikstofcrisis – aan te pakken. Wat de stikstofcrisis overduidelijk maakt is dat hoe langer je wacht met ingrijpen, hoe pijnlijker het wordt. Oftewel: zachte heelmeesters maken uiterst stinkende wonden.

Natuurlijk zijn er conservatieve commentatoren die zeggen dat de huidige crises totaal onverwacht komt. Dat de boeren dit niet aan zagen komen en dat het allemaal oneerlijk is. Maar dit is onwelkome afleiding van wat de boeren te wachten staat: een pijnlijke doch noodzakelijke transitie. Gelukkig zijn er ook genoeg boeren die de transitie al aan het maken zijn en gezamenlijk (en met anderen) met plannen komen voor een duurzame en volhoudbare landbouw, waarbij de stikstofproblematiek in samenhang met andere problemen (o.a. klimaatverandering, beschikbaarheid en kwaliteit van water, biodiversiteit) wordt aangepakt. Voorbeelden hiervan zijn de oproep voor een nationaal ruimte- en landbouwakkoord van de Initiatiefgroep ‘Regie op Ruimte’ uit 2020 en het ‘Groenboerenplan’ uit 2022. Hierin zitten volop aanknopingspunten voor een omslag én voor perspectief voor boeren en tuinders.

Dit soort initiatieven zijn cruciaal en moeten nu rap opgevolgd worden in de praktijk. Niet alleen om de boeren een perspectief te geven en om naar een duurzame landbouw in Nederland te gaan. Maar ook als vliegwiel voor de veel grotere transitie die ons als maatschappij te wachten staat. Als we kijken naar de biodiversiteits- en klimaatcrises, dan zien we namelijk hetzelfde als de stikstofcrisis: halfslachtige maatregelen die de problemen niet aanpakken maar naar de marges van een onduurzaam economisch systeem verwijzen. De klimaatcrisis is al van dien omvang dat de Parijs-doelen niet meer gehaald gaan worden, met alle gevolgen van dien. De biodiversiteitscrisis volgt daarop met massa-uitstervingen die de basis van onze globale maatschappij weg zal slaan. Ook dit is lang en breed bekend. Bram’s proefschrift uit 2009 concludeerde onomwonden dat neoliberaal biodiversiteit- en klimaat beleid in een systeem van eeuwige groei bijdraagt aan het probleem, niet aan de oplossing.

En toch blijven veel van onze leiders volhouden dat met wat meer efficiëntie, innovatie en SMART technologie we de problemen op gaan lossen. We worden dus als maatschappij even voor de gek gehouden als de boeren: gedwongen om te overleven en floreren in een systeem dat evident onhoudbaar is. Een systeem dat niet alleen tot angstaanjagende milieucrises heeft geleid, maar ook tot maatschappelijke crises rondom ongelijkheid, identiteit en zelfs existentie. We stevenen dus rechtstreeks af op een veel groter maatschappelijk ravijn.

De vraag is: gaan we het zover laten komen? Blijven we kleine pleistertjes plakken op een steeds groter wordende wond? Of gaan we eindelijk de al-aanwezige schat van echt structurele oplossingen inzetten? Een kleine greep: weg met fossiele subsidies, afschaffen exportkredietverzekeringen, drastisch afschalen van vervuilende industrie en aanverwante consumptie, drastisch inperken van reclame, natuur-positieve industrie en activiteiten drastisch ondersteunen, instellen minimum en maximum inkomen, en vooral weg van BNP als indicator van welzijn of vooruitgang.

Klinkt radicaal? Niet echt. Radicaal is moedwillig een groep zoals de boeren of zelfs de hele maatschappij richting een existentiële crisis drijven. Want laten we ons niet vergissen: met betrekking tot de grotere maatschappelijke en milieucrises zijn we allemaal boeren. Door de boeren perspectief te bieden richting een duurzame landbouw kunnen we onszelf ook perspectief bieden richting een duurzame wereld.

Read the English version here

Vacancies for 2 research positions: DEADLINE Dec 8.

We posted last week that we would be opening two research positions in the Rural Sociology Group

The vacancies are now officially open.

Mapping gender-responsive rural policies

Citizen Engagement Strategies to Support Food Sharing

All information and criteria, including deadlines, are available through the links above.

Check this space: Future jobs

Over the next few months, the Rural Sociology Group will be hiring research assistants, PhDs, and PostDocs.

Be sure to follow us to keep up-to-date and informed on these exciting opportunities.

Two vacancies are already open for research positions starting February 1, 2023. These positions are ideal for recent MSc graduates. Note the deadline to submit is 8 December 2022.