Agroecology is often presented as a holistic alternative to industrial agriculture, yet the organization, valuation, and lived meaning of labor within agroecological farms remain underexplored. This blog post draws on a qualitative study by master’s student Thomas Jongelings that addresses this gap by examining how labor organization shapes the expression of social agroecological principles and everyday experiences of work.

The central question guiding the research is: How is labor organized, valued, and made meaningful, and how do these labor experiences relate to the social principles of agroecology?

Tijdens de CollectieveKracht-eindejaarsbijeenkomst op 8 december zijn de winnaars van de Masterscriptieprijs 2025 bekendgemaakt. Met deze jaarlijkse prijs stimuleert CollectieveKracht vernieuwend academisch onderzoek dat bijdraagt aan het begrijpen en versterken van burgercollectieven.

Dit jaar werden maar liefst 38 scripties ingezonden, afkomstig uit verschillende disciplines en landen. De jury beoordeelde een breed en kwalitatief sterk veld van studies over thema’s als commons, collectieve actie, zelforganisatie, bewonersinitiatieven en maatschappelijke samenwerking. De variatie in theoretische invalshoeken en methodologische keuzes liet duidelijk zien hoe rijk en dynamisch het onderzoeksveld rondom burgercollectieven momenteel is.

Uit dit indrukwekkende aanbod selecteerde de jury drie scripties die zich onderscheidden in originaliteit, analytische kwaliteit, maatschappelijke relevantie en de mate waarin ze nieuwe perspectieven op collectief handelen bieden.

1e prijs voor Ada Korteknie

De eerste prijs ging naar Ada Korteknie (MSc Student Resilient Farming and Foodsystems, Wageningen University & Research) voor haar scriptie:

“On curiosities, nostalgia & futurities: A study on the practice of conserving heritage crops and varieties in the Netherlands”

In haar onderzoek richt Ada zich op het behoud van oude gewassen en rassen in Nederland, en op de cruciale rol die lokale communities spelen bij het ontwikkelen en onderhouden van commons-praktijken. Door een combinatie van interviews, participerende observaties en een experimentele focusgroep creëerde zij een rijk en toegankelijk verhaal dat inzicht geeft in hoe verschillende werelden – van boeren tot beleidsmakers – samenwerken aan gedeeld erfgoed en collectief beheer.

De jury prees met name de originaliteit, de methodologische creativiteit en de bijdrage die Ada’s werk levert aan het bredere denken over collectieve organisatie en gemeenschappelijk beheer.

De volledige scriptie is hier te lezen.

Bron: CollectieveKracht, 2025

Levin Dalpiaz*

I’m writing this from the campus of the Agrarian University of Havana (UNAH), surrounded by students and researchers who move through their work with the practiced resilience of those for whom scarcity is part of daily life. Sitting in the dim light after a blackout, I reflect on these first weeks of fieldwork for my master’s thesis in international development studies. My research deals with the transformation of Cuba’s food system, focusing on urban agriculture in Havana, and how farmers’ experiences of belonging, dignity, and political agency influence their attachments to land.

Getting to campus yesterday morning wasn’t easy. I was confronted with suspended bus lines due to fuel shortages. Without the incredibly kind and creative support of my Cuban supervisors, I would not have made it—like many other students and researchers who had to stay home. The most striking thing is not the absence of electricity and other basic needs (water, gas, and fuel), but the presence of a stubborn, collective conviction that life continues, that work matters, and that another world is possible even in the grip of engineered crisis. Tomorrow, electricity will likely return for a few hours. People will charge their devices, fill up their water tanks, do their work, and prepare for the next blackout. It is a rhythm learned and adapted to.