Het was niet per se mijn bedoeling. Maar, als iemand die queer is en van het platteland komt (een kippenboerderij om precies te zijn) was het misschien altijd zo bedoeld. Wat ik bedoel is de focus van mijn onderzoeksstage, die ik (met veel dankbaarheid) heb kunnen doen bij RSO. Ik had het voorrecht om gesprekken te mogen hebben met queer farmers in Nederland. Hiermee probeerde ik te begrijpen wat ze doen en waarom ze het doen; wat hen helpt te doen wat ze willen doen en wat hen belemmert; de manieren waarop ze zich beperkt voelen door wie ze zijn en waar ze wonen en werken; en hoe hun omgeving en hun praktijken hen in staat stellen zich vrij te voelen en soms juist datgene te vieren wat hen maakt tot wie ze zijn.
Have you ever heard about seaweed farming practices in Bali? While Bali is well-known for its tourism, it also has a significant role in Indonesia’s seaweed production. Seaweed farming has been a way of life. Particularly in Jungut Batu Village on Nusa Lembongan Island, this sector had supported the lives of the local communities for decades before the massive expansion of the tourism sector. As part of my thesis, I explored the dynamic of seaweed farming in Jungut Batu, looking closely at how the sector has evolved over the years and how it coexists with the growing tourism activities. Using an ethnographic approach, my study provides a comprehensive understanding of these farming practices and their history, intricate relations to other sectors like tourism, and challenges and chances that local seaweed farmers face. The aim of my study was to understand the revival of seaweed farming after the collapse of tourism due to the COVID-19 pandemic and the meaning of income from seaweed farming for families in Bali. My main research question was: “How does the dynamic of seaweed farming in Jungut Batu affect the livelihood of those working in the sector?”
We have a vacancy for one PhD research project on the political ecology of oil palm in Indonesia. The PhD candidate will study the dynamics of social relationships, human actions, and human-pathogen-environment interactions that have an impact on Ganoderma disease outbreak and management in oil palm regions in Indonesia. The PhD candidate will develop a research proposal that will focus on one or more of the following issues: i) Shifts in government responses to disease outbreaks and farmers’ (collective) memories on disease incidence, remedies, and impact on livelihoods. ii) How social differentiation, resource distribution, and livelihood strategies condition oil palm cultivation and shape disease outbreak and management options. iii) The narratives that have developed around plant diseases in policy documents, knowledge exchange events, media, and local knowledge and how has this influenced storytelling about effectiveness of proposed treatments. iv) The institutional landscape, i.e. how institutions (as dynamic structures of rules) such as state regulations, sustainability certification schemes, and local cultural arrangements, shape disease related actions of growers and other actors. The PhD candidate will develop an approach that denaturalizes the disease and, instead, contextualizes the disease and its management by exploring social and political dynamics. For more information on the project, job qualities, and how to apply:
Met plezier stel ik Josette aan u voor. Josette heeft het bedrijf van haar ouders kunnen overnemen. Niet te groot, niet te klein, met 70 hectare voldoende om van te leven. Josette is trots, op de flinke koppel Blaarkoppen en MRIJ-dubbeldoel koeien die ze op haar land houdt. De sterke dieren kunnen het ruwvoer afkomstig van het ruige grasland goed verteren, en hoewel haar koeien niet véél vlees produceren, worden ze alom gewaardeerd voor de heerlijke smaak van hun vlees. Dat geldt trouwens ook voor de melk en de kaas, de belangrijkste producten van Josettes bedrijf. Ze probeert met haar gezin het bedrijf draaiende te houden op een manier waarvan ze denkt dat die toekomstbestendig is.
“Pleeg geen roofbouw”, was altijd het pleidooi van haar ouders, en “geef je ogen altijd goed de kost”. Dat soort uitspraken blijven hangen. Dat “geef je ogen altijd goed de kost” heeft Josette héél letterlijk genomen. Ze kijkt trouwens niet alleen met haar ogen, maar ruikt ook aan de grond en voelt hoe kruimelig van structuur en droog of vochtig die is. Geregeld gaat ze op haar knieën in het gras, schraapt de grond een beetje om, onderzoekt wat voor beestjes ze tegenkomt, graaft een beetje verder en laat de grond door haar handen gaan. Ze bewondert dan de kruiden, en ziet dat ze gezond zijn. Eén van de blaarkoppen komt vandaag lekker tegen haar aan staan, dat kriebelt en ze duwt een beetje terug. Ze kan zich niet herinneren dat dit specifieke dier dit eerder heeft gedaan – ze is zeker in een aanhankelijke bui. Maar toch maar even voelen aan de horens, zou er iets zijn? Maar alles voelt goed, en even later ziet Josette het dier vreedzaam wat gras herkauwen. Ze gaat weer op haar knieën, en constateert tevreden dat er heel wat kruiden in haar gras staan. Géén strakke lappendeken van Engels raaigras hier. En geen Heermoes of Jacobs Kruiskruid te bespeuren! Ze heeft wat geëxperimenteerd, vorig jaar, door nieuwe kruiden te zaaien. Dat had te maken met het grondwaterpeil dat in overleg met het waterschap omhoog is gebracht. Ze was door de vernatting toch wat huiverig voor leverbot en maagdarmwormen. Vanwege de kosten en het risico op resistentie weigert ze chemische middelen te gebruiken tegen de parasieten. Vandaar de experimenten met kruiden. En verdorie, het werkt!
Joost Jongerden and Francis O’Connor recently published a commentary in which they discuss the Kurdistan Workers Party’s (PKK) municipal politics in the late 1970s through the lens of citizenship politics. The data for this work is based on empirical research on the PKK’s political activities among rural workers, peasants, women and workers in the petrol industry in Batman and Hilvan, including 24 interviews with witnesses and activists engaged in the PKK’s electoral and representative municipal political work in the 1970s.
The article introduces two concepts – activist citizenship and fugitive citizenship – to analyse the PKK’s mobilisation in this period, before the 1980 military coup in Turkey. Activist citizenship challenges the restrictive boundaries of state-sanctioned citizenship, while fugitive citizenship creates alternative political spaces for marginalized groups. Both concepts highlight how individuals and groups, such as the PKK, can assert their political agency in contexts where they are denied formal citizenship. The research questions linear understandings of the PKK’s emergence as a political movement inevitably destined to become an insurgent movement.
The PKK’s participation in municipal electoral and representative politics in the late 1970s in Batman and Hilvan was the PKK’s first attempt to establish Kurds as citizens, a struggle which continued in activist and fugitive forms through the 1980s, 1990s and 2000s, albeit in the shadow of the violent storm of insurgency, mass rural population displacement and suffering which characterised the years after 1984.
Rural Sociology Wageningen University 