Ontwerpwedstrijd Veehouderij voor studenten – verdien €1000

Samen met Wageningen UR Livestock Research, die een eigen ontwerp aanpak heeft ontwikkeld (rapport: Reflexief interactief ontwerpen) organiseert de Boerengroep een ontwerpwedstrijd voor de veehouderij. Uit de toelichting:

De toekomst van de veehouderij in Nederland staat ter discussie. Extra aandacht is nodig voor dierenwelzijn, diergezondheid, volksgezondheid, landschap en milieu met behoud van het inkomen van de boer: een zorgvuldige veehouderij. Analyses van de problemen zijn er voldoende. Het is nu tijd om goed beargumenteerd met oplossingen aan de slag te gaan. Middels deze ontwerpwedstijd nodigen we HAO en WU studenten uit om met constructieve ideeën te komen voor de veehouderij van de toekomst.

Voor meer informatie zie de website Ontwerpwedstrijd Veehouderij of neem contact op met Klarien Klingen: info@ontwerpwedstrijdveehouderij.nl

Citizens and animal farming… an ongoing debate…

Over the last years I’ve been studying the socio-cultural sustainability of animal farming by looking at citizen perceptions in the Netherlands, Norway and Denmark of  two farming systems; dairy and pig production (see former blogs). The debate is ongoing and I am happy to see that an increasing number of researchers are actively involved in this field.

However,  I’ll be moving into another – also very interesting – field… also animal farming… also sustainability, but this time in Mozambique and smallholder goat production.  Hence, this is my final blog for Rural Sociology. From the 15th of June I’ll be working as post doctoral researcher for the International Livestock Research Institute (www.ilri.org) in Africa and India.

For those of you interested in the field of citizens and animal farming in Western societies,  below is a list of my publications, including two recently published papers. One paper includes the results of pig farm visits (see former blog), the other is a very compact review paper of my PhD thesis, only 9 pages…. Two other papers are published in open access journals, so I’ve included the link to the full paper for you. You’re free to use them (with correct reference of course) 🙂  

Continue reading

Students, Broilers and Sustainability

Last week about 60 Msc students followed a week on socio-cultural sustainability of organic production chains, as part of the course ‘Analysis and Management of Sustainable Organic Production Chains’. Each week of the course focused on a specific component of sustainability (consumer, socio-cultural, environmental, economic), given by a different chair group. Last  week was under supervision and teaching of our Rural Sociology group.The lectures and assignments focused on socio-cultural sustainability and discussed chain perception from a societal point of view and the context dependency of indicators for socio-cultural sustainability.

During the course, the students worked in multidisciplinary and multicultural groups of 6 students. Each group represented a stakeholder in the broiler production chain (e.g. fodder company, farmers, retailers, animal welfare organization, slaughterhouse). Of the 60 students, only 1 student had a background in sociology. Others were involved in economics, agronomy or other natural-science based disciplines. Consequently, it was challenging for many of the students to change their way of thinking and reasoning to a more sociological mindset.  Moreover, one week is extremely short to do this. This resulted in hard working students and heated debates among group members.

By the end of the week, the students were requested to  – on the basis of earlier assignments that week – come up with actions that would make the broiler production chain more socio-cultural sustainable  from their stakeholder perspective. Several groups raised suggestions  like shorter production chains, more regional production and stronger embeddedness in the region. Although these themes were not explicitly tackled during this week, I was happy to hear these suggestions, because our Rural Sociology group is engaged in such themes.  

Overall, it was a week of hard working – for the students as well as the teacher 😉 – but when I look back, it makes me happy that the students themselves came up with interesting and creative ideas in just one week!

Staggered by Queen’s speech

Yesterday Queen Beatrix held her annual Queen’s speech (Troonrede). I was astonished by her words about the Dutch agricultural sector. The text – written by our ‘demissionary cabinet’ – promoted a production- and export-oriented agriculture based on new technologies and innovations.

  “Nederland is de op één na grootste exporteur van land- en tuinbouwproducten. Het innovatieve en duurzame karakter van onze agrarische sector staat wereldwijd hoog aangeschreven. Ons land kan een belangrijke bijdrage leveren aan de mondiale voedselzekerheid door te blijven werken aan verbetering van de huidige technologieën. De overheid schept hierbij randvoorwaarden voor duurzame productiemethoden.” – Troonrede 21 september 2010 

These words could have been written decades ago – in the era of maximizing agricultural production when high levels of technology promised to solve the problems – only this time such promises are headed under the name ‘sustainable production methods’. But by now, we should have learned our lessons over time; technology can help to find solutions, but only if these also fit into our social and cultural world.

Listening to the Queen’s speech, maybe I am the one who’s mistaken here. Apparently, we are in this era of maximal production, maybe even more than we have ever been. Despite alarming societal organizations and increased social concerns about for example the way animals are treated in our society, ‘we’ keep on producing food in a production-oriented way. I was astonished by the lack of the nuances in this speech: what about regional production? and organic agriculture? What about animal welfare issues? What about environmental load? What about the consequences of our production for African agriculture and food supply? Do the writers of this speech really believe that we can solve such issues by merely focusing (and hoping!) for new technologies?!

I appreciate – just as many citizens in my research (see former blogs) – several achievements of technological developments, but it is all about making trade-offs. How far do we want to go? Unfortunately such decisions are often money-based without giving much thought to social consequences. I am really disappointed that our ‘demissionary cabinet’ carries out such a message. Moreover, my concerns about the future of agriculture and equal food production – both in the Netherlands and world-wide – had been confirmed: Where are we going?! I had hoped for a more nuanced vision, including themes such as regional production, animal welfare and the environment.

Kijkje in de varkensstal

Op Foodlog is gister een filmpje geplaatst over de varkens van Dinie en Paul Jansen. Zij ontvangen daarmee één beter-leven-ster van de Dierenbescherming.  De blog eindigt met de oproep “Vertel wat u vindt, voelt, ziet en wat zou u nog meer willen weten na deze kijk in de stallen”.  Dat prikkelt mijn zintuigen en snel kijk in naar de reacties die reeds geplaatst zijn. Annechien ten Have schrijft “Ik ben heel benieuwd hier op foodlog te horen wat de niet-varkenshouders vinden van deze stal”. Dat is precies wat ook ik graag wil weten, want we zijn momenteel een onderzoek naar burgerpercepties van de varkenshouderij aan het afronden. Voor dat onderzoek hebben we met burgerpanels varkensbedrijven bezocht.

 Aan de ene kant staan er veel positieve reacties, met name over het welzijn van de varkens. Zo schrijft Robin: Ze zien er blij en happy uit. Zo’n bal met een belletje erin lijkt me ook wel wat voor ze”. Maar er staat ook een uitgebreide reactie van Flourine Boucher die haar zorgen uitspreekt: “Het spijt mij, maar ik weet niet goed wat ik hier van moet denken. Blijkbaar is dit een voorbeeld van goede varkenshouderij. Het ziet er schoner en ruimer uit… Toch wordt ik er niet blij van. De massaliteit staat me tegen” Haar zorgen hebben met name betrekking op het niet naar buiten gaan van de dieren en beperkte mogelijkheden tot het uiten van gedrag. Ze zegt er nadrukkelijk bij “Gedegen kennis van varkensgedrag ontbeert mij. … Mijn tegenstrijdige gevoelens bij het zien van dit filmpje beletten mij een beredeneerd oordeel te vormen.”  Franka sluit zich hierbij aan en heeft “ook wel last van ambivalente gevoelens”.

Interessant! Herkenbaar! – zijn de woorden die direct in mij opkomen zodra ik hun reacties lees. Om twee redenen.

Ten eerste, Nederlanders hebben weinig ervaring meer met de veehouderij en deze reacties laten zien hoeveel vragen zo’n filmpje oproept. Bijvoorbeeld over diergedrag (vechten of spelen?), handelingen aan de dieren (staart couperen of niet?), het staltype (hoeveel staloppervlak per varken?) en de productieketen (waar komen de biggen en het voer vandaan?). Tijdens de bedrijfsbezoeken kwamen dezelfde soort vragen en onderwerpen aan bod. Deelnemers stelden veel vragen aan de veehouder en de meeste deelnemers vonden het dan ook een hele leerzame dag. Het mooie van dit foodlog is dat varkenshouder Paul Jansen de vragen van de lezers persoonlijk beantwoordt en de lezers zelfs uitnodigt om een kijkje te komen nemen op het bedrijf. Dat is mooi, want zo kunnen mensen zelf zien en ervaren wat een bedrijf inhoudt en op grond daarvan hun mening vormen.  

Ten tweede, geven de twee bovengenoemde reacties de kern van de resultaten van eerdere onderzoeken weer: ambivalentie. Men vraagt zich bijvoorbeeld af wat goed is voor de varkens en tegelijkertijd goed is voor de veehouder – die moet er immers een boterham mee verdienen. Dergelijke ambivalentie verwijst naar de ‘two faces of modernity’ : Aan de ene kant wordt moderniteit gewaardeerd dankzij technologische vooruitgang en ontwikkeling en bijkomende voordelen zoals efficiente voedselproductie. Maar aan de andere kant kunnen diezelfde ontwikkelingen een bedreiging vormen voor tradities en natuurlijkheid in de veehouderij. Dan komt bijvoorbeeld het welzijn van de dieren onder druk te staan. Op Foodlog laat varkenshouder Paul zien hoe hij hiermee omgaat en welke keuzes hij heeft gemaakt. Zo heeft hij eerder gezegd: “Ik weet één ding zeker: ik wil niet zo groot mogelijk en zo industrieel mogelijk. Dat is voor mij niet de weg om te gaan. Ik geloof in een boerenlandbouw met oog voor de menselijke maat.”  Het is inspirerend om te zien en lezen hoe Paul het gesprek met de samenleving aangaat, door zijn eigen verhaal te vertellen!

Citizens and Animal Welfare: Methods, Findings and Policy Implications

Last Thursday (20th of May) I participated in an interesting workshop about citizens and animal welfare.  The workshop was organized at Aarhus University in Denmark and dealt with questions like: Whose opinion on animal welfare counts? How can one integrate the different perspectives of,  for example farmers, citizens, (animal) scientists and the government? We already know that citizens consider animals’ ‘naturalness’ a very important feature of ‘good animal welfare’. But what is naturalness exactly? Can you implement this in animal farming systems? Can you measure it? And what if the choice for naturalness is in conflict with other aspects, such as animal health? How do citizens make trade-offs between such dilemmas in animal farming? And how should one involve citizens in animal welfare research? Via surveys, farm visits, consensus conferences or are there other ways to be explored? To be short, although much research has already been done on animal welfare over the last decade, there are still many questions surrounding the animal welfare debate when it comes to citizens’ participation and involvement.

Raising new questions is of course a characteristic of research: finishing a research can give you the feeling that you answered some questions, but in the end it will always result in more questions. That’s what keeps us going. What in addition keeps me going, is the cooperation and discussion with other researchers in the world. Particularly after doing a PhD for six years on my own, it is really nice to exchange ideas and cooperate with other researchers in this field, like Jan Tind Sørensen of the Department of Animal Health and Bioscience and Peter Sandøe of the Danish Centre for Bioethics and Risk Assessment . During my PhD I often had the feeling I was one of the very few researchers who is interested in public perceptions of animal farming. But recently, the importance of the public opinion of animal farming is more and more acknowledged, also in the field Animal Science, of which this workshop was a good example.

Pleidooi Duurzame Veeteelt

Er is nogal wat commotie rondom het ‘Pleidooi Duurzame Veeteelt’. Het pleidooi is inmiddels ondertekend door ruim 200 hoogleraren, ook vanuit Wageningen, zoals Noëlle Aarts, Paul Struik, Cees Leeuwis, Olaf van Kooten en onze ‘eigen’  Han en Jan Douwe.

Het pleidooi staat voor een drastische verandering van de intensieve veehouderij, in navolging van het rapport van Commissie Wijffels in 2001: 

“De intensieve veehouderij moet ingrijpend worden veranderd. Dieren moeten meer ruimte krijgen voor natuurlijk gedrag, zoals het buiten rondscharrelen. Het transport van levende dieren moet worden beperkt en het fokken van vee moet niet uitsluitend gericht zijn op toename van de productiviteit.”

Het debat rondom de intensieve veehouderij speelt al tijden en laait met enige regelmaat weer op. Met dit actuele pleidooi lijkt het stoplicht voor de intensieve veehouderij nadrukkelijk op oranje te staan… Kunnen en willen we op deze wijze dierlijke producten blijven produceren in Nederland of niet? Oftewel, accepteren we de huidige manier van produceren – het stoplicht blijft groen – of zeggen we  ‘STOP, het is tijd voor een andere veehouderij’?

De keuze is aan jou. Velen – inclusief ondergenoemde – zijn je inmiddels voorgegaan en hebben het pleidooi ondersteund.

Op weg naar een duurzame varkenshouderij

“Hoe kom je tot een duurzamere veehouderij?” is een vraag die steeds vaker klinkt. Livestock Research Systeeminnovaties komt daarop met ontwerpen van nieuwe stalsystemen. 

Na ‘Houden van Hennen’ en ‘Kracht van Koeien’ is nu de eindbrochure van het derde project  verschenen ditmaal voor de varkenshouderij! 

Varkansen laat drie verschilldende ontwerpen zien voor toekomstige varkensstallen: De Pagode (‘welzijn als waarde’), De Pijler (‘duurzaam efficiënt’) en De Parel (‘band met de stad’). Ieder ontwerp is gebaseerd op behoeften van verschillende betrokkenen:

“Je kunt hele discussies houden  wie nu echt de belangrijke spelers zijn in en om de varkenshouderij. […] Wij hebben gekozen voor het varken, de varkenshouder, het milieu en de burger-consument als hoofdrolspelers, omdat zij in élke vorm van varkenshouderij van belang  zijn. Op die manier kijk je naar behoeften, los van hoe de sector nu in elkaar steekt.”  Onno van Eijk, co-projectleider Varkansen

Op dinsdag 6 april is de eindbrochure aan (demissionair) Minister Gerda Verburg aangeboden.

Verbinding met burgers

Er zijn steeds meer initiatieven om ‘boeren en burgers’ weer met elkaar in contact te brengen, maar dat blijkt nog niet zo eenvoudig. De laatste editie van syscope gaat dan ook over ‘Verbinding met burgers’, waarin allerlei projecten (uitgevoerd in opdracht van het ministerie van LNV) staan beschreven  die hier op een of andere wijze bijdragen aan ‘verbinding’ met de maatschappij.

De actualiteit van de verbinding tussen veehouderij en maatschappij komt ook in de huidige gemeenteraadsverkiezingen naar voren. Zo besteedde Een Vandaag gister aandacht aan de discussie rondom megastallen in Vroomshoop. De variatie aan reacties op de site laten zien dat er veel verschillende argumenten en emoties rondom dit onderwerp spelen en illusteren daarmee mooi de complexiteit van de verbinding tussen ‘boeren en burgers’.

Kijk op en beleving van duurzame melkveehouderij door burgers

Vorig jaar is Birgit Boogaard (Birgit.Boogaard@wur.nl ) gepromoveerd op een studie naar de sociaal-culturele duurzaamheid van de duurzame melkveehouderij, haar volledige (engelstalige) proefschrift staat online op onze RSO- website (klik hier om te downloaden). Over haar vergelijkend onderzoek in Noorwegen en Nederland, waarbij ondermeer burgers melkveehouderij bedrijven bezoeken om hun kijk te geven op duurzaamheid aan de hand van wat ze zien en ervaren, zijn twee artikelen verschenen in vakbladen: ‘Met burgers de boer op‘ in Veeteelt (2 november 2009) en ‘Techniek volgens burger niet per se strijdig met natuur‘ in het Agrarisch Dagblad van 11 december 2009. Hieronder uit elk artikel een citaat:

Volgens Boogaard heeft de gemiddelde burger best begrip voor de dilemma’s waarmee de boer te maken heeft. Maar dat begrip ontstaat niet vanzelf, zeker niet door eenrichtingscommunicatie van boer naar burger. Burgers die op de een of andere manier nog een relatie hebben met het boerenbedrijf, blijken meer begrip op te brengen. Volgens Boogaard kan de veehouderij dat begrip in stand houden door burgers zo jong mogelijk – als ze nog op school zitten – in aanraking te laten komen met de veehouderij. ”En breng ze dan niet naar een kinderboerderij maar naar de echte boerderij.” Uit: AGD, 11 december 2009

‘Door de beperkte bezoeken aan een boerderij ontmoeten maar weinig burgers de boer en kennen zijn verhaal. In een gesprek met de veehouder vormt de burger een beeld. Een melkveehouder kan laten zien hoe hij voor zijn dieren zorgt en kan uitleg geven over bijvoorbeeld moderne ontwikkelingen zoals een koematras of een krachtvoerbox.’  Boogaard stelt voor te beginnen met onderwijs aan kinderen. ‘In Noorwegen gebeurt dit al succesvol. Op deze manier ben je problemen voor. Kinderen vormen zo zelf een beeld. Een campagne is eenrichtingsverkeer, dat is riskant. Toenadering bereik je niet door een campagne over mensen uit te storten. Structureel inzetten op voorlichting van schoolkinderen is maatschappelijke duurzaamheid voor de lange termijn.’ Uit Veeteelt, 2 november 2009.

Birgit Boogaard werkt deels bij Rurale Sociologie als universitair docent en deels bij Cluster Systeeminnovaties van Wageningen UR Livestock Research.