Category Archives: Research

Research

PUREFOOD research and training network

Posted on by

The Rural Sociology Group has been granted the coordination of a Marie Curie Initial Training Network  entitled ‘Urban, peri-urban and regional food dynamics: toward an integrated and territorial approach to food (PUREFOOD)’ funded by the European Commission’s Seventh Framework PEOPLE program. The PUREFOOD research and training programme aims to reduce the enormous knowledge and skills deficit that is negatively affecting the capacity to design and deliver appropriate political and developmental solutions in the crucial supra-disciplinary fields of food security, public food procurement, public health and sustainable urban and regional development. Hence, the objective of PUREFOOD is to train a pool of 12 early-stage researchers (ESRs) in the socio-economic and socio-spatial dynamics of the (peri-)urban and regional foodscape. The research and training program will therefore provide knowledge and innovation for the Commission’s aim to deal with economic, social and environmental policies in “mutually reinforcing ways” which reflects the core of the Lisbon and Gothenburg agenda’s call for integrated solutions towards economic prosperity, social cohesion and environmental sustainability. The PUREFOOD network is centred around food as an integrated and territorial mode of governance and studies the emergence of the (peri-)urban foodscape as an alternative (as opposed to a globalised) geography of food, including the ways in which, and the extent to which, sustainability aspects generally considered to be intrinsic to the alternative food geography are incorporated by the more conventional food companies.

The PUREFOOD Initial Training Network consists of 7  university partners who will each host one or more ESRs:

  1. Wageningen University – Rural Sociology Group (The Netherlands)
  2. Cardiff University – School of City and Regional Planning (United Kingdom)
  3. Pisa University – Department of Agronomy and Agro-ecosystem Management (Italy)
  4. Latvia University – Faculty of Social Sciences (Latvia)
  5. City University London – Centre for Food Policy (United Kingdom)
  6. Federal University of Rio Grande do Sul – Postgraduate Program in Rural Development (Brazil)
  7. Makerere University School of Public Health – Department of Community Health and Behavioural Sciences (Uganda)

In addition to these universities as full consortium partners, the PUREFOOD network consists of 8 associated partners, a combination of private firms, public authorities and civil society organisations:

  1. Peri-Urban Regions Platform Europe (PURPLE)
  2. Sustainable Agriculture Initiative (SAI) Platform
  3. Sodexo UK
  4. Willem&Drees
  5. Slow Food Study Center
  6. Stroom Den Haag
  7. Sustain – the alliance for better food and farming
  8. Tukums municipality

The associated partners will contribute to the PUREFOOD training program by contributing to courses, participating in Communities of Practice and by hosting ESRs for a secondment. The active involvement of these associated partners is also of great importance for safeguarding the practical applicability of scientific research in the commercial, public as well as civic realm and for the dissemination of results.

The seven universities have opened (or soon will open) vacancies for 12 early-stage research positions. The launch of the vacancies has been announced on this weblog. As of now the PUREFOOD vacancy brochure with information about ESR projects, eligibility criteria, contact persons for additional information and addresses for submitting applications is available. For potential prospective ESRs an information pack has been compiled with information about the PUREFOOD research and training programme, the individual ESR projects, the timeline of the project and short descriptions of the full and associated consortium partners.

Superhoogbouw en Stadstuinbouw

Posted on by

Woensdag 29 september was ik één van de sprekers op een bijeenkomst georganiseerd in het kader van Onderzoek ERASMUSPOORT® project over stedelijke verdichting. Onderzoek ERASMUSPOORT® is tot op heden een virtuele casus, die juist daardoor de gelegenheid biedt om allerlei nieuwe ideeën en concepten te genereren over de vraag hoe op een duurzame manier om te gaan met de stedelijke verdichtingsopgave in Nederland en tegelijkertijd de kwaliteit van de stedelijke leefomgeving substantieel te verbeteren.  Daarmee wordt dan nadrukkelijk ook of vooral de kwaliteit van de publieke ruimte bedoeld.

Als onderzoek naar een virtuele casus leent Onderzoek ERASMUSPOORT® zich voor vernieuwende vragen over maar vooral voor creatieve en onconventionele oplossingen voor duurzame superhoogbouw in Nederland – uitgevoerd middels een drietal afstudeerscripties aan de TU Eindhoven, die woensdag jl. ook werden gepresenteerd. Maar het noopt ook tot nadenken over de gevolgen van verdichting voor energiehuishouding, verkeer en vervoer, sociale cohesie, et cetera. Op woensdag 29 september stond het vraagstuk van stedelijke voedselvoorziening centraal: biedt superhoogbouw nieuwe kansen om wonen en voedselproductie ruimtelijk te combineren. En zo ja, om welke vormen van voedselproductie gaat het dan, wat zijn de voor en nadelen hiervan en hoe kan die combinatie worden gerealiseerd.

In mijn verhaal ben ik ingegaan op de sociale, economische, ecologische en gezondheidsproblemen die samenhangen met het heersende geglobaliseerde en geïndustrialiseerde voedselsysteem: obesitas, ondervoeding, achteruitgang biodiversiteit, grote sociale verschillen m.b.t. toegang tot voldoende vers voedsel, waterverbruik bij voedselproductie, strijd om land, achteruitgang bodemkwaliteit, et cetera. Voedsel als thema structureel inbedden in stedelijk ontwikkelingsbeleid, zoals met veel succes in Toronto via de Toronto Food Policy Council, is mijns inziens de enige manier om allerlei grootstedelijke problemen aan te pakken, simpelweg omdat veel van deze problemen direct of indirect met het dominante voedselsysteem samenhangen. Eén van de manieren om voedsel als thema structureel in te bedden in stedelijk ontwikkelingsbeleid is het creëren van ruimte voor stadsland- en tuinbouw, waarbij ook nadrukkelijk gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheden die de stedelijke infrastructuur biedt. Dus naast voedselproductie in de grond (in groenstroken, voor- en achtertuinen, parken, et cetera) ook voedselproductie op daken (hetgeen goed aansluit bij Rotterdam’s groene daken programma), op balkons en in gebouwen.

Dit laatste – voedselproductie in gebouwen – was de boodschap van de spreker na mij: Gertjan Meeuws van Plantlab. Plantlab staat, naar eigen zeggen, voor een revolutie in kweken omdat

“producten in meerdere lagen worden geteeld met gebruik van LED-verlichting in volledig geconditioneerde ruimten zonder daglicht. Deze meerlagen kwekerijen staan straks dicht bij de consumenten en bieden vele voordelen zoals een hoger productieniveau met een exact voorspelbaar oogstmoment en een stuurbaar product qua uiterlijk, smaak en voedingswaarde”  (http://www.plantlab.nl/4.0/index.php/revolution-in-growing/?lang=nl).

Ik vond het een fascinerende presentatie van Gertjan Meeuws; het lijkt een bijzonder innovatieve benadering die, net als mijn ideeën over stedelijk voedselbeleid, voortkomt uit de constatering dat het huidige mondiale voedselsysteem niet duurzaam is. Een technologische oplossing bedenken om honger, watertekorten en bodemdegradatie tegen te gaan vormt het voornaamste uitgangspunt voor Plantlab’s benadering. Vooral de bewering dat productieniveaus t.o.v. de huidige productieniveaus in kassen kunnen worden verveelvoudigd met slechts 10% van het huidige waterverbruik, significante vermindering van energieverbruik en zonder gebruik te maken van chemische bestrijdingsmiddelen klinkt ronduit fantastisch. En het lijkt erop dat Plantlab een systeem heeft ontwikkeld dat zich leent voor redelijk kleinschalige tot zeer grootschalige toepassing, alhoewel met name dat laatste sterk werd benadrukt. Dat deed me teveel denken aan het agro-productiepark concept dat niet alleen qua bedrijfsmodel niet goed is doordacht, maar ook niet in staat is om burgers actief bij voedselproductie te betrekken en om voedsel in de stedelijke context als een vehikel voor andere publieke doeleinden in te zetten (zoals eductie, sociale cohesie, werkgelegenheid, stedelijke vergroening, et cetera). Dat kwam ook in de discussie naar voren na onze presentaties. Maar volgens mij hoeft het één het ander niet uit te sluiten en is het juist een uitdaging om te zien hoe Plantlab’s benadering een plaats kan krijgen in een integraal voedselbeleid voor steden die worstelen met een verdichtingsopgave. En ik ga binnenkort in op Gertjan’s uitnodiging om een kijkje te nemen bij Plantlab. Het lijk me erg leuk en leerzaam om dat te doen in de vorm van een excursie met een internationale groep MSc studenten.

Time Magazine about multifunctional agriculture, some thoughts about the farmers’ identity

Posted on by

While waiting for my train at Utrecht Central station – I tend to kill my time looking around in the book/magazine shop – the cover of the latest Time Magazine struck my eye, heading: “France’s Rural Revolution, traditional French farmers are dying. Can farmers make money from town dwellers’ love of the land?”. Interested about the heading – and teased by the astonishing landscape on the cover – I bought a copy for the second part of my trip to Rotterdam.

Bruce Crumley (the author) poses the question what eventually will save rural France. French farmers are hit by a shrinking agricultural sector, falling food prices (globalization) and tightening E.U. support (so called CAP reforms (Common Agricultural Policy) in 2013). These developments are not exclusive to France, farmers in many other E.U. member states are facing these problems. However, future CAP reforms are considered to be critical especially to French farmers, since the French receive nearly 20% of the total CAP funding.

By illustrating the developments on three French farms the author focuses on one of the ways to get out of this tightening trap by diversifying the farm business with new (‘non-farming’) activities. A strategy also known as multifunctional agriculture. The farmers mentioned in the article developed new activities in rural tourism and the production and selling of regional products like beer and ham. Interestingly, the article has many parallels with the conversations I had myself (in relation to our research project on (Dutch) multifunctional agriculture). Apparently, many farmers (eventually) don’t regret their step on the multifunctional pathway. On the contrary, many farmers say to enjoy the new farm dynamics, contacts with new people and some even claim to have reinvented entrepreneurship. However, we needn’t to underestimate the step of ‘just’ diversifying your farm to survive. In the article colleague rural sociologist François Purseigle argues many farmers simply refuse to find new sources of income as they see diversification as a betrayal of the agricultural profession they took on. As a parallel, I experienced many interviewed Dutch farmers – who have made the step or are still hesitating in some way – have or are still struggling with their identity of being a ‘real farmer’: “It’s not just running a business” – one farmers stressed – “it’s a way of life!”. I think the notion of multifunctional agriculture has matured but still often perceived as something for losers or nothing ‘real farmers’ should deal with. Often the environments of hesitating farmers aren’t ready for this new way of farming, yet.  

The article can be found on the Time website. The page also offers a great picture gallery about the topic.

The ‘Suit’ of Urban Agriculture

Posted on by

Marlinde Koopmans of Van Hall Larenstein presented her thesis results yesterday in a workshop at Stroom, The Hague. Her thesis will be online available in September. For now she presents her main results in the below article.

By VHL student Regional Development Marlinde Koopmans (marlinde.koopmans@gmail.com):

groundworkhv.org/programs/environmental-education/science-barge/faqs/

Lately urban agriculture has gained interests of scholars, policy makers and citizens. Urban agriculture forms a unique integration with the urban system. It uses resources from the city and produces for the city. For the Foodprint program, Stroom has investigated the potentials of urban agriculture for the city of The Hague.In terms of flows of energy and food is a city one giant glutton, consuming tons of high valuable material coming from the countryside and only leaving tons of waste in return. The Hague therefore has, like other cities, to increase its environmental sustainability, for example the reduction and reuse of waste, the improvement of the urban climate.

It requires a systematic change of the metabolic system of the city. Various, often costly, measures are undertaken in order to change this unsustainable metabolic system of the city. Yet these are all very specific solutions to specific problems for example: the assigning of ecological protected areas to certain regions in The Hague and municipality buildings being covered with solar panels to supply energy.Since agriculture can form an ecological circular system, urban agriculture will be able to combine a multitude of environmental facets.

The research investigated the potentials of urban agriculture to contribute to the sustainability of The Hague.Organizations active in The Hague were asked about the possibilities to integrate urban agriculture in the city; how and where could this happen, and how can the respondents participate? Continue reading →

Citizens and Animal Welfare: Methods, Findings and Policy Implications

Posted on by

Last Thursday (20th of May) I participated in an interesting workshop about citizens and animal welfare.  The workshop was organized at Aarhus University in Denmark and dealt with questions like: Whose opinion on animal welfare counts? How can one integrate the different perspectives of,  for example farmers, citizens, (animal) scientists and the government? We already know that citizens consider animals’ ‘naturalness’ a very important feature of ‘good animal welfare’. But what is naturalness exactly? Can you implement this in animal farming systems? Can you measure it? And what if the choice for naturalness is in conflict with other aspects, such as animal health? How do citizens make trade-offs between such dilemmas in animal farming? And how should one involve citizens in animal welfare research? Via surveys, farm visits, consensus conferences or are there other ways to be explored? To be short, although much research has already been done on animal welfare over the last decade, there are still many questions surrounding the animal welfare debate when it comes to citizens’ participation and involvement.

Raising new questions is of course a characteristic of research: finishing a research can give you the feeling that you answered some questions, but in the end it will always result in more questions. That’s what keeps us going. What in addition keeps me going, is the cooperation and discussion with other researchers in the world. Particularly after doing a PhD for six years on my own, it is really nice to exchange ideas and cooperate with other researchers in this field, like Jan Tind Sørensen of the Department of Animal Health and Bioscience and Peter Sandøe of the Danish Centre for Bioethics and Risk Assessment . During my PhD I often had the feeling I was one of the very few researchers who is interested in public perceptions of animal farming. But recently, the importance of the public opinion of animal farming is more and more acknowledged, also in the field Animal Science, of which this workshop was a good example.