Sus domestica Alie; Bunte Bentheimers

Posted on by

I am living with Alie, Rinus, Anna and Bom today. I am assistant-farmer for 24 hours. This means I have the responsibility for the care and well-being of four ‘Bunte Bentheimer’ pigs. This breed is known to be very social but also a bit slower in growth and with a bit fattier meat. Such meat is not in fashion at the moment. The breed almost disappeared. 

Alie, Rinus, Anna and Bom are part of the art project “The year of the pig” of Elles Kiers and Sjef Meijman which connects visual and culinary art with animal husbandry (see also tomorrow’s Volkskrant). The industrial production of meat – and food in general – is more and more seen problematic. Pig production takes place behind closed doors and hygienic corridors. The confined and artificial circumstances alters their natural behaviour. Today’s livestock industry is a complex story with many different points of view. To make rearing pigs visible, such as is done here, is a guarantee for debate. 

Alie

 Nearby farmers came to visit. Afraid of contamination they were extremely careful. And angry. For the difference in what they have to comply with and take into account in contrast to the simple way in which the pigs are held here. Vegetarians have been angry too. For the fact that these pigs are reared to be eaten. Rinus – the gentle red-haired male – is most likely the first candidate being the larger of the two men.

How art and rural life meet

Posted on by

Drying fish in Sarah's work

At best sceptical were most of the islanders of Mandø about the Any Questions? art project on their island. Not many were fond of modern art. Their highlight of the year is the Mandøfest which brings back many related to Mandø in july for a celebration of tradition and island culture in big family gatherings. The Vadehavsfestival is different and the ‘elite’ art is distant this culture. However, the aim of the festival was to instill inhabitants of the wadden region with new wonder about their own environment.

How to prevent that the project on Mandø would completely bypass the community because of separated mental worlds? Inspired by theories on action research – in particular appreciative inquiry – and on social interaction (see Collins 2004. still the best explanation) we formulated a social process to embed ourselves in the place. In three steps (oct/june/sept) we worked at building a positive chain of interaction with the islanders which accumulated – also to my surprise – in openness to and interaction with the artists and the art works.

Tea and cookies

The shopkeeper commented how moved she was by the threedimensional house drawing on top of the dune and that it was this moment rather than big audiences which was – maybe-  important too. An unannounced barn concert attracted islanders who normally do not go anywhere we were told. People passed by our café with a bottle of wine or wiskey or came to have ‘tea and cookies’ in and near the house of Sarah and holding up her window. Our bonfire in the withdrawing sea at the landart site of Liesbeth attracted ‘a record of people’ according to the man who fanatically helped building it with lots of diesel (however many stayed at the dunes because the way through the grass was too dark unfortunately).

Peter With's Café

We became part of this community for a week, using the closed café, sleeping in people’s summerhouses, struggling with internet as they do, enjoying the wadden nature and the endless horizon. The embedding of the project and the dialogue in which it resulted inspired us too, as can be read on the waddenart weblog. Thanks, people of Mandø for opening up to us.

concert with barn materials

Hoe een varken een ei legt

Posted on by

Onlangs is het kinderboekje ‘De Verkipping’ verschenen, geschreven door Tjibbe Veldkamp  en geïllustreerd door Kees de Boer in opdracht van Kasteel Groeneveld.

Tjibbe kreeg van Kasteel Groeneveld de opdracht dat “in kinderboeken ook wel eens een realistisch beeld van het moderne boerenbedrijf neergezet mocht worden.” Dat haakt mooi aan bij een stelling uit mijn proefschrift  “Kinderboeken en –boerderijen geven vooral de ‘rurale idylle’ weer, waardoor idyllische denkbeelden over de landbouw al vroeg gevormd worden, daarmee wordt volledig voorbij gegaan aan het feit dat moderniteit ook een belangrijk onderdeel van de landbouw is waarover kinderen zouden moeten leren.”

Maar ja, Tjibbe wist zelf eigenlijk ook niet hoe dieren in de huidige veehouderij gehouden worden, vertelt hij openlijk op You Tube in The making of ‘De verkipping’. Zijn inspiratie kwam van dikbilkoeien. Bij deze dieren is er zo sterk gefokt op spierontwikkeling (vlees dus), dat kalveren niet meer via een natuurlijke weg geboren worden, maar alleen via een keizersnede ter wereld kunnen komen. Dit bracht de auteur op het idee dat de dieren in de huidige veehouderij allemaal aangepast zijn aan de wensen van de mens.

Het verhaal gaat over een boer die zijn varkens eieren wil laten leggen. Daarvoor ontwerpt hij een ‘verkippingsmachine’. Eén klein varkentje waagt – opzoek naar vrijheid – de sprong in de machine….en wat er dan gebeurt… dat mag u zelf (uw kinderen voor)lezen.

‘De Verkipping’ raakt aan een wezenlijk dilemma in de veehouderij: In hoeverre kunnen en mogen wij als mensen dieren aanpassen voor onze behoeften?

Complimenten aan Tjibbe en Kees hoe zij dit thema in een mooi geillustreerd en humoristich kinderboekje hebben vormgegeven. Eén puntje van kritiek…. De boer komt er wel erg bekaaid af, die wordt als grote boosdoener geschetst. Maar ja, het is al een ingewikkeld onderwerp voor volwassenen, en het uitleggen van de relaties tussen economische en politieke actoren in en rondom de landbouw gaat wat te ver voor een kinderboek.

Modern art in a rural setting. The art week on Mando, DK

Posted on by

Dario makes music with tent poles of Sarah inside her threedimensional drawing

The sunny weather, a great mix of people, the lovely atmospheric cafe and the beautiful wadden nature have contributed to a kick start of the Any Questions art project on the Danish wadden island Mando. We officially started yesterday with a reception with the inhabitants and for the week to follow there will be daily performances, concerts and ongoing art works made by the individual artists as well as in collaboration with each other. Two writers will observe and reflect on how modern art is meeting people on this island, see previous blog. 

You can follow us at www.waddenart.wordpress.com

The waddenart group blog will be daily updated by the organisers, the artists and the writers with stories and pictures about the art works, the island and the people.

Cursus ‘Voedsel en Stedelijke Ontwikkeling’

Posted on by

Op 29 en 30 november 2010 en 24 januari 2011 verzorgen Carolyn Steel en ik voor Wageningen Business School een cursus over de relatie tussen voedsel en stedelijke ontwikkeling. Deze cursus is toegankelijk voor een breed publiek: beleidsmakers, architecten, landschapsarchitecten, stedelijk ontwerpers, eco-ontwerpers, docenten en mensen die in de landbouw, voedingsmiddelen- of gezondheidsindustrie werken. Daarnaast is iedereen die geïnteresseerd is in duurzame (stedelijke) ontwikkeling van harte welkom.

De aanleiding voor deze cursus is gelegen in de trend van bevolkingsgroei en voortschrijdende verstedelijking en het daarmee samenhangende spectrum aan sociale, economische en ecologische uitdagingen. Klimaatverandering, slinkende olie voorraden en het uitputten van natuurlijke hulpbronnen, gecombineerd met sociale kwesties als armoede, honger en obesitas, vormen de achtergrond voor complexe beleids- en planningsvraagstukken. De verbindende vraag in deze is hoe steden in de toekomst te voeden op een rechtvaardige en duurzame manier.

Als de toekomst inderdaad verstedelijkt is, moeten we dringend (her)definiëren wat dit inhoudt. Huidige aannames over verstedelijking, ontstaan in een tijd die voornamelijk ruraal was, zijn verouderd. We hebben een nieuwe visie nodig op steden en de relatie die zij hebben met het platteland dat hen moet voeden. Als wijzelf en onze toekomstige generaties “goed” willen kunnen leven, moeten we nieuwe inzichten ontwikkelen met betrekking tot wonen, ontwerpen en samenwerkingsverbanden. Hoe we dat moeten doen, is de kern van deze cursus.

Deze cursus is gebaseerd op en geïnspireerd door het boek Hungry City van Carolyn Steel. Hierin analyseert ze stedelijke ontwikkeling vanuit het perspectief van voedsel. Voedsel is de verbindende factor tussen tal van stedelijke uitdagingen, variërend van de ecologische footprint en klimaatverandering tot welzijn en gezondheidsvraagstukken. Door de verbinding met voedsel zichtbaar te maken, krijgen planners en beleidsmakers een middel in handen om hun aanpak te herdefiniëren en deze meer toe te spitsen op een duurzame stedelijke en rurale ontwikkeling. Cursisten leren door dit perspectief de relatie te zien tussen voedsel en verschillende publieke domeinen. Door deze relatie te begrijpen, wordt inzicht verkregen in de kwaliteit van beleid, in de samenhang van beleidsterreinen en in de verbanden tussen lokale en globale kwesties. Cursisten leren werken in multi-disciplinaire teams, waarbij voedsel als gemeenschappelijke taal en verbindende factor gebruikt.

Klik op de volgende links om je in te schrijven of om de cursusfolder te downloaden.